آنژيوگرافي
بـه مطـالعـه راديـولـوژيـك عـروقـي بـا تزريق ماده حـاجـب محلول در آب ( مواد حاجب محلول در چربي باعث انسداد و آمبولي عروقي خوني و مرگ مي‌گردند) كه ممكن است به طور مستقيم با سوزن پـونكسيـون و يـا بـه روش كـاتتريزاسيون با هدايت فلوروسكوپي انجام شود ، آنژيوگرافي مي گويند . البتـه در جريان اين آزمايش جدا از مطالعه مرحله شـريـانـي ، فـازهـاي سيـاهرگي و مويرگي نيز مورد مطالعه قرار مي‌گيرند.

اين آزمايش از همان اوايل كشف اشعه ايكس آغاز شد. به طوري كه اولين باردرسال 1896 هابيك و ليندنتال با تزريق ماده حاجب امولسيون مخلوط گـچ سـرخـرگ‌هاي يك دست قطع شده انسان را نشان دادند.به علت نبودن مواد حاجب مناسب تا سال 1923 هيچ آزمايشي به روي عروق خوني انسان زنده صورت نگرفت. در سال 1923 اولين ونوگرافي با استفاده از بروميد استرنسيوم و يك سال بعد اولين آنژيوگرافي ران با يديد سديم (NaI) به روي انسان زنده انجام شد.
آنـژيـوگـرافـي از دو كلمـه آنـژيو به معناي رگ يا عروق و كلمه گرافي به معناي نگاشتن و ثبت كردن تشكيل شده است.
آنژيوگرافي به دو دسته اصلي آنژيوگرافي قلب و آنـژيوگرافي پريفرال تقسيم مي‌شوند. آنژيوگرافي در بـــخـــشـــــــي بـــــــه نــــــام كــــــت لــــــب (Catheterization Laboratory) انجام مي‌شود.

بـيـمـــاري‌هـــاي قـلـــب و عـــروق از شــايــع تــريــن بيماري‌هاي قرن حاضر محسوب شده و نارسايي قلبي بزرگ‌ترين عامل مرگ و مير در جوامع صنعتي و نـيـمه صنعتي به حساب مي‌آيد. به دليل اهميت موضوع، ابزارها و روش‌هاي مختلفي براي بررسي نحوه عملكرد قلب در پزشكي نوين ابداع شده كه از جمله آن ها مي‌توان به رگ نگاري (Angiography) به كمك تصويربرداري اشعه X اشاره كرد. هدف در اين روش به دست آوردن انواع مختلف و مكمل اطـــلاعــات ســاخـتــاري (Structural) و عـمـلـكــردي (Functional) از قـلـب اسـت، بـه نحوي كه به كمك آن‌ها پزشك متخصص نه تنها توانايي تشخيص نوع بـيـمـاري قـلـبـي را داشـتـه بـاشـد، بـلـكـه بـتـواند بروز نارسايي قلبي احتمالي در آينده را نيز پيش بيني و از آن جلوگيري كند.
ايــن روش در درمـان بـيـمـاري تـصـلـب شـرايـيـن كاربرد بسيار گسترده‌اي دارد و در مقايسه با عمل جـراحي از مزاياي متعدد از جمله درد بسيار كم، كاهش خطر مرگ ومير و اقتصادي بودن برخوردار است.بررسي ساير عروق بدن به جز قلب در مقوله آنژيوگرافي پريفرال قرار مي‌گيرد.

امروزه آنژيوگرافي از يك اقدام پاراكلينيك براي كمك به تشخيص بهتر يا دقيق بيماري به يك اقدام اصلي در زمينه درمان بيماري‌هاي عروقي و وابسته تـبــديــل شـده اسـت و ممكـن اسـت در آينـده نقـش تشخيصي خود را به CTA و MRA يا . . . واگذار كند.